3/9/2016
Είχα διαβάσει στην αρχή του καλοκαιριού το ''Χατζή Μουράτ'' του Τολστόι και ενώ η δομή μου είχε τινάξει το μυαλό στον αέρα, μου θύμισε πολύ το ''Ταράς Μπούλμπα'' του Γκόγκολ, οπότε περίμενα να δω τι θα μου κάνει η Καρένινα... Έπειτα από 6 απόπειρες να διαβάσω το ''Πόλεμος και Ειρήνη'' και παρατώντας τα όπλα συνεχώς στην σελίδα 200 περίπου, η Καρένινα με εγκλώβισε όπως τον Βρόνσκη και δεν μπορούσα να αφήσω το βιβλίο από τα χέρια μου, το διάβασα μονορούφι!
Δεν είχα διαβάσει ποτέ Τολστόι, από ρώσους μόνο Τσέχωφ-Μπουλγκάκωβ-Ντοστογ
Μόλις ξεκίνησα την ''Ανάσταση'', ρέει πολύ πιο εύκολα από την Καρένινα και αυτό είναι άλλο ένα αξιοθαύμαστο μοτίβο που έχω παρατηρήσει με συγγραφείς εκείνης της περιόδου. Όπως έχω γράψει πολλάκις, λατρεύω τον 19ο αιώνα και την λογοτεχνία του από οποιοδήποτε μέρος της γης κι αν είναι. Ο Τολστόι εδώ, όντας το τελευταίο του έργο, είναι πολύ πιο απλός και άμεσος γλωσσικά ενώ σου αφήνει αέρα να βγάλεις μόνος σου τα συμπεράσματα που θες για τους χαρακτήρες του, ενώ πριν ουσιαστικά σε τάιζε με το κουτάλι κάθε σκέψη τους. Η αναφορά του Ζολά και των Προραφαηλιτών στην Καρένινα με έκαναν να ανατριχιάσω (ο πρώτος είναι ίσως ο αγαπημένος μου συγγραφέας και οι έταιροι είναι ουσιαστικά η αγαπημένη μου σχολή ζωγραφικής), βλέποντας εδώ στις πρώτες σελίδες τη ζωή μίας πόρνης που δεν θέλει να γίνει πλύστρα δεν γίνεται να μην μου φέρει στο νου απόηχους από τη ''Νανά'' ή από τις περιπέτειες της μητέρας της στη ''Ταβέρνα'', ενώ αν πάει όπως το ψυχανεμίζομαι το στόρι, με την μεταστροφή της ηρωίδας αλά Μαγδαληνή, δεν γίνεται να μην έρθει στο νου μου ο πίνακας του Χαντ η ''Αφύπνιση της Συνείδησης''
Είχα τους Γάλλους ψηλά, μα οι Ρώσοι το πάνε αλλού το θέμα!!! Απλά ενθουσιασμένος και συγκινημένος, προτείνω σε όλους να επιστρέψουν στους κλασικούς, μόνο από αυτούς θα μάθουμε να γράφουμε, να διαβάζουμε, να νιώθουμε, να ζούμε!!!
Στην εικόνα η Καρένινα από τον Stephen Chappel
Είχα διαβάσει στην αρχή του καλοκαιριού το ''Χατζή Μουράτ'' του Τολστόι και ενώ η δομή μου είχε τινάξει το μυαλό στον αέρα, μου θύμισε πολύ το ''Ταράς Μπούλμπα'' του Γκόγκολ, οπότε περίμενα να δω τι θα μου κάνει η Καρένινα... Έπειτα από 6 απόπειρες να διαβάσω το ''Πόλεμος και Ειρήνη'' και παρατώντας τα όπλα συνεχώς στην σελίδα 200 περίπου, η Καρένινα με εγκλώβισε όπως τον Βρόνσκη και δεν μπορούσα να αφήσω το βιβλίο από τα χέρια μου, το διάβασα μονορούφι!
Δεν είχα διαβάσει ποτέ Τολστόι, από ρώσους μόνο Τσέχωφ-Μπουλγκάκωβ-Ντοστογ
Μόλις ξεκίνησα την ''Ανάσταση'', ρέει πολύ πιο εύκολα από την Καρένινα και αυτό είναι άλλο ένα αξιοθαύμαστο μοτίβο που έχω παρατηρήσει με συγγραφείς εκείνης της περιόδου. Όπως έχω γράψει πολλάκις, λατρεύω τον 19ο αιώνα και την λογοτεχνία του από οποιοδήποτε μέρος της γης κι αν είναι. Ο Τολστόι εδώ, όντας το τελευταίο του έργο, είναι πολύ πιο απλός και άμεσος γλωσσικά ενώ σου αφήνει αέρα να βγάλεις μόνος σου τα συμπεράσματα που θες για τους χαρακτήρες του, ενώ πριν ουσιαστικά σε τάιζε με το κουτάλι κάθε σκέψη τους. Η αναφορά του Ζολά και των Προραφαηλιτών στην Καρένινα με έκαναν να ανατριχιάσω (ο πρώτος είναι ίσως ο αγαπημένος μου συγγραφέας και οι έταιροι είναι ουσιαστικά η αγαπημένη μου σχολή ζωγραφικής), βλέποντας εδώ στις πρώτες σελίδες τη ζωή μίας πόρνης που δεν θέλει να γίνει πλύστρα δεν γίνεται να μην μου φέρει στο νου απόηχους από τη ''Νανά'' ή από τις περιπέτειες της μητέρας της στη ''Ταβέρνα'', ενώ αν πάει όπως το ψυχανεμίζομαι το στόρι, με την μεταστροφή της ηρωίδας αλά Μαγδαληνή, δεν γίνεται να μην έρθει στο νου μου ο πίνακας του Χαντ η ''Αφύπνιση της Συνείδησης''
Είχα τους Γάλλους ψηλά, μα οι Ρώσοι το πάνε αλλού το θέμα!!! Απλά ενθουσιασμένος και συγκινημένος, προτείνω σε όλους να επιστρέψουν στους κλασικούς, μόνο από αυτούς θα μάθουμε να γράφουμε, να διαβάζουμε, να νιώθουμε, να ζούμε!!!
Στην εικόνα η Καρένινα από τον Stephen Chappel
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου